Monday, July 28, 2014

ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ: Η ΛΕΞΗ “ΠΑΝΑΓΙΑ” - Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ


PAINTING LEAVES
FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY
Θά ἀναγράψουμε μερικά ἐπιχειρήματα σχετικά μέ τήν ἁγιότητα καί τήν τιμή τῆς Θεοτόκου καθώς καί τή λέξι «Παναγία». Λένε οἱ αἱρετικοί: «πῶς εἶναι, βάσει τῆς Γραφῆς, ἅγιος ὁ Θεός καί Παναγία ἡ Θεοτόκος; Ἀνώτερη ἀπό τό Θεό εἶναι;».
Ἀπάντησι: Λέμε «Παναγία» ὄχι σέ σύγκρισι μέ τό Θεό, ἀλλά σέ σύγκρισι μέ τούς ἄλλους ἀνθρώπους καί μέ τούς ἀγγέλους. Στήν περίπτωσι τοῦ Θεοῦ δέν χρησιμοποιοῦμε παραθετικά (συγκριτικός καί ὑπερθετικός), διότι ὁ Θεός εἶναι ἀπολύτως Ἕνας καί ἀσύγκριτος μέ ὁτιδήποτε. Ἁρκεῖ, λοιπόν, γι᾽ Αὐτόν ἡ ἁπλῆ διαπίστωσι: Ἅγιος, Σοφός κττ. Συνηθίζει ἡ Γραφή νά ἐνεργῆ ὅπως οἱ Ὀρθόδοξοι ἤ ὅπως οἱ αἱρετικοί; Ἄς δοῦμε:
• Ὅπως εἴπαμε, ὁ Θεός εἶναι Ἅγιος. Ὅμως, ὁρισμένα ἀντικείμενα καθώς καί περιοχές, ὀνομάζονται (αὐτό ἰσοδυναμεῖ μέ ὑπερθετικό) «Ἅγια Ἁγίων». Λόγῳ αὐτοῦ, σύμφωνα μέ τούς αἱρετικούς, αὐτά εἶναι ἁγιώτερα ἀπό τόν, ἁπλῶς, Ἅγιο, Θεό!!! —ἀνόητα πράγματα. Σύμφωνα μ᾽ ἐμᾶς, αὐτά ὀνομάζονται «Ἅγια Ἁγίων», σέ σύγκρισι, ὄχι μέ τό Θεό, ἀλλά μέ τά ὑπόλοιπα ὑλικά. Ἔτσι καί τό «Παναγία» λέγεται σέ σύγκρισι, ὄχι μέ τό Θεό, ἀλλά μέ τούς ἀνθρώπους, ἀκόμα καί μέ τούς Ἀγγέλους: αὐτοί στέκονται «κύκλῳ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ»(πρβλ. Ἡσ 6, 2)· ἤ κάτω τοῦ θρόνου (Ἰεζ κεφ. 1), ἐνῶ ἡ Παρθένος ἔγινε ἡ ἴδια Θρόνος τοῦ Θεοῦ, μιᾶς καί Τοῦ δάνεισε τή σάρκα της. Κυοφόρησε Ἐκεῖνον στόν ὁποῖο «κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς»(Κολ 2, 9).
Ἄς κατοχυρώσουμε, βιβλικά, τή θέσι μας:
Τά σκεύη ὀνομάζονται «ἅγια ἁγίων»=κατεξοχήν ἅγια: «Καί χρίσεις ἐξ αὐτοῦ ([μέ τό λάδι] αὐτό) τήν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καί τήν κιβωτόν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καί πάντα τά σκεύη αὐτῆς καί τήν λυχνίαν καί πάντα τά σκεύη αὐτῆς καί τό θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος καί τό θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καί πάντα αὐτοῦ τά σκεύη καί τήν τράπεζαν καί πάντα τά σκεύη αὐτῆς καί τόν λουτῆρα καί τήν βάσιν αὐτοῦ καί ἁγιάσεις αὐτά (: θά τά καθαγιάσης), καί ἔσται ἅγια τῶν ἁγίων· πᾶς ὁ ἁπτόμενος (: ὅποιος τά ἀγγίζη) αὐτῶν ἁγιασθήσεται»(Ἐξ 30, 26-29),
«Φάγονται ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς υἱοί Σαδδούκ οἱ ἐγγίζοντες πρός Κύριον τά ἅγια τῶν ἁγίων (: τά κατεξοχήν ἅγια [θυσιαζόμενα ζῶα])· καί ἐκεῖ θήσουσι τά ἅγια τῶν ἁγίων»(Ἰεζ 42, 13),
«Καί τήν διαγραφήν (: διαρρύθμισι) τοῦ οἴκου ἐπί τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους, πάντα τά ὅρια αὐτοῦ κυκλόθεν ἅγια ἁγίων»(Ἰεζ 43, 12).
• Σύμφωνα μέ τή λογική τῶν αἱρετικῶν ὁ Θεός εἶναι Ἅγιος, ἐνῶ ὁ Υἱός ἅγιος ἁγίων, ἄρα μεγαλύτερος τοῦ Πατρός!!!: «τοῦ χρῖσαι ἅγιον ἁγίων (: τοῦ νά χρισθῆ ὁ κατεξοχήν Ἅγιος [ὁ Χριστός])»(Δαν 9, 24).
• Ὁ Θεός εἶναι κραταιός (Δευτ 7, 21· Ψ 23, 8· Νεεμ 2, 32), καί τό χέρι Του «κραταιό»(Α´ Πέτρ 5, 6), σκέτα. Νά, ὅμως, πού στή Γραφή ἐμφανίζονται ἄνθρωποι «κράτιστοι». Μήπως ἡ Γραφή —καί κατ᾽ ἐπέκτασιν ἐμεῖς στό θέμα τῆς Παναγίας— σφάλλει; Ὄχι, βέβαια. Αὐτοί πού σφάλλουν εἶναι οἱ αἱρετικοί· τό «κράτιστος» —ὅπως καί τό «Παναγία»— λέγεται σέ σύγκρισι μέ τούς ἀνθρώπους καί τούς Ἀγγέλους. Ἰδού τά στοιχεῖα γιά τή θέσι μας αὐτή: «κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι»(Πρξ 23, 26), «κράτιστεΦῆλιξ»(Πρξ 24, 3), «κράτιστε Φῆστε»(Πρξ 26, 25).
Ἄς σημειώσουμε ἐδῶ, ἐπίσης, ὅτι τό «κράτιστος» εἶναι ἕνα ἀπό τά ὑπερθετικά τοῦ «ἀγαθός», ὅπως καί πάλι σκέτα ὀνομάζεται ὁ Θεός.
• Ἀναφέρει ὡραῖα καί ὁ π. Ἰωήλ: «Ἔχουμε μερικά ἐπίθετα: λίθινος, ξύλινος, ὑάλινος, χρυσοῦς, ἀργυροῦς κλπ.. Μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ὁ λίθος αὐτός εἶναι λιθινότερος ἀπ’ τόν ἄλλο ἤ τό ξύλο αὐτό εἶναι ξυλινότερο ἀπ’ τό ἄλλο κλπ.; Ὄχι, διότι ὁ λίθος, τό ξύλο, ὕαλος, ἄργυρος δέν δέχονται σύγκρισι ἔχουν τό “ἀπόλυτο” μέσα τους. Ἔτσι καί ἐπί τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδή εἶναι ἀπόλυτο ὄν δέν μπορεῖ νά συγκριθῆ μέ ἄλλους θεούς ἤ ἀνθρώπους, δέν ἔχει συγκριτικούς βαθμούς ἀλλά μόνο τό θετικό: Ἅγιος, ὅσιος!)».
• Στή Γραφή, ἀρκετές φορές, ὁ Θεός καί Κύριος ὀνομάζεται ἁπλᾶ «μέγας»(Ψ 47, 1· 76, 14· 85, 10· 94, 3· 146, 5). Ἀλλά καί ἡ ἴδια Γραφή ἀποδίδει τό ὑπερθετικό «μέγιστος» σέ ἄλλα πράγματα: «μέγιστον καί ἅγιον ἱερόν»(Β´ Μακ 14, 31), «μέγιστε βασιλεῦ [εὐσεβῆ] Ἐλεάζαρε»(Δ´ Μακ 7, 10).
• Ἰδού κι ἕνα ἐπιχείρημα a minori ad majus (ἀπό τό ἔλασσον στό μεῖζον):
«Ὁ δέ εἶπε· μή ἐγγίσῃς ὧδε. Λῦσαι τό ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου· ὁ γάρ τόπος, ἐν ᾧ σύ ἕστηκας, γῆ ἁγία ἐστί»(Ἐξ 3, 5· Πρξ 7, 33).
«Καί λέγει ὁ ἀρχιστράτηγος Κυρίου πρός Ἰησοῦν· λῦσαι τό ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου· ὁ γάρ τόπος, ἐφ᾿ ᾧ νῦν ἕστηκας ἐπ᾿ αὐτοῦ, ἅγιός ἐστι»(Ἰησού Ναυή 5, 15).
Ὅταν λοιπόν, κάποιος τόπος εἶναι ἅγιος, δέν εἶναι περισσότερο Ἁγία —ἄρα Παναγία— ἡ Θεοτόκος, ἡ ὁποία κατέστη πεντακάθαρη μήτρα γεννήσεως τοῦ κατεξοχήν Ἁγίου, τοῦ Θεοῦ;».
ΠΗΓΗ:
Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ
Η Θεοτόκος
εκδ. Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός
Αθήνα 2012
TRUTH TARGET

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...