Friday, September 05, 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ “ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΦΥΛΛΑ…” – ΑΒΕΛ-ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΙΟΥΖΕΛΗΣ


Από την Ποιητική μου Συλλογή
“Ζωγραφίζοντας Φύλλα…”
Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης
12
-1-
Diesis…
Πάντοτε κοίταγα μέ ἀπορία
τό κουμπί μέ τή δίεσι κάτω δεξιά
στή συσκευή τοῦ τηλεφώνου…
Τί νά σημαίνει ἄραγε;…
Ποῦ νά χρησιμεύη;…
Ὅποτε ἔπιανα τό τηλέφωνο
αὐτές τίς σκέψεις ἔκανα…
Ἀλλά ποτέ δέν θέλησα
νά μάθω ποῦ χρησιμοποιεῖται…
Μ’ ἀρέσει νά μοῦ θυμίζη
τό παιχνίδι τῆς τρίλιζας…
Ἐπίσης,  μου θυμίζη ἕνα παιχνίδι
πού χαράζουν στό ἔδαφος γραμμές καί
παίζουν κουτσό τραγουδώντας…
Μιά μέρα σχεδίασα μιά δίεσι
καί τή χρωμάτισα μέ μπλέ στυλό…
κι ἀπό τότε μοῦ θυμίζει τό Σταυρό…!
Θεέ μου, ὅλα Σέ θυμίζουν…!
images-2
Προς το Θεό…

-2-
Ἀνύψωσι φθόγγου…
Ἕνα μεσημέρι μπῆκα στό
ἠλεκτρονικό λεξικό καί κοίταξα
τί σημαίνει ἡ λέξι δίεσι…
Ἀπό τότε στά πρόχειρα
χαρτάκια τοῦ μυαλό μου
σχεδιάζω μία δίεσι
καί μ’ ἕνα μισοτελειωμένο Parker
ἀργά τή ζωγραφίζω…
καί πάντα σχηματίζεται ὁ Σταυρός…
Σημάδι ἀνύψωσις φθόγγου
κατά ἕνα χρωματικό ημιτόνιο
πρός τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ…!
-3-
Grand guignol
Ὅταν εἶσαι στήν ἔρημο
καί ὁ πιό κοντινός
σιδηροδρομικός σταθμός
εἶναι τόσο μακρυά…
ὅταν νυχτώνη καί
τό σκοτάδι τῆς καρδιᾶς σου
μέ κάθε grand guignol
σέ ψιλαφίζει…
ὅταν νιώθης ἐγκλοβισμένος
σ’ ἕνα βαθύ σπήλαιο
μέ ἀπότομη χαράδρα
στά ἔγκατα τῆς καρδιᾶς σου,
στά ἔγκατα τῆς γῆς…
τότε ὁ Θεός γεμάτος ἀγάπη
“μέ σκοινιά κρέμεται στό κενό”(Ἰώβ 28, 4)
καί κάθε grand guignol
τό μετατρέπει σέ
ὄμορφο Grand Canyon…!
prosfora-80x60-74
-4-
Πεφταστέρι…
Πολλές φορές κάθεσαι
στά σκαλάκια τοῦ μώλου,
ἐκείνου τοῦ μικροῦ λιμανιοῦ…
καί σ’ ἀρέσει νά
κοιτᾶς τ’ ἀστέρια…
βλέπεις τά πιό κοντινά…
σάν νά κοιτᾶς ἀπ’ τό λιμάνι
τό ἀπέναντι νησί
μέ τά φωτάκια τῶν σπιτῖῶν
ν’ ἀνάβουν ἕνα ἕνα…
Ὅταν ἕνα ἀστέρι κινῆται
δέν σημαίνει ὅτι πέφτει,
δέν σβήνει, δέν χάνεται…
μπαίνει μέσ’ στήν καρδιά σου…
γιά νά σοῦ θυμίζη ἐκεῖνο
τό ἀστέρι τῆς Βηθλεέμ
πού διέσχισε τόν οὐρανό
μέ τροχιά τό
χαμόγελο τοῦ Θεοῦ…!
-5-
Comme ci comme ça
Εἶπες νά γράψης ἕνα ποίημα
πού δέν θά σ’ ἀρέση πολύ…
πού θά σ’ ἀρέση
ἔτσι κι ἔτσι…
comme ci comme ça…
γιά νά τό πετάξης μακρυά…
μέσ’ στήν καρδιά τοῦ Θεοῦ…
γιά νά δῆς τί θά γίνη…!
Τά χρόνια πέρασαν…
καί τελικά αὐτό τό ποίημα
ὀμόρφηνε τόσο ἀπ’ τήν
ἀγάπη τοῦ Θεοῦ
καί ἔγινε τό ἀγαπημένο σου…!
ncp-nxlaa3ebmh1s4pa30a4md-y-aiezfb8con17e438zigefg9heg
-6-
Wild flowers
Ὅποτε ἔβλεπα ἕνα graffiti στόν τοῖχο
σκεπτόμουν “ποιοί ἀλῆτες τό ἔκαναν”…
ἀλλά δέν σκέφθηκα ποτέ
ὅτι καί τά  ἀγριολούλουδα
εἶναι οἱ ἀλῆτες τοῦ Θεοῦ
πού ἀνθίζουν ἀκόμη καί τό χειμῶνα
ὅταν ἐμεῖς δέν τά βλέπουμε…
δέν σκέφθηκα ὅτι καί τά
ἀποξηραμμένα τριαντάφυλλα
κρατοῦν τήν ὀμορφιά τους
ὅλο τό χρόνο…
ὀμορφαίνοντας τό σαλόνι
τῆς καρδιᾶς μας
πού μέ τήν προσευχή
ὑποδέχεται τόν Ἴδιο τό Θεό…!
-7-
Πληγωμένα χρυσόψαρα
Θά συναντήσης ψυχές
πού μοιάζουν
μέ πληγωμένα χρυσόψαρα
μέσα σ’ ἕνα συντριβάνι…
πού ἐνῶ προσπαθοῦν
νά ζωγραφίσουν τό
“ὅπου ἐπλεόνασε ἡ ἁμαρτία,
ὑπερεπερίσσευσε ἡ Χάρις”
ζωγράφισαν ἕνα λουλούδι
στό τοίχωμα τοῦ συντριβανιοῦ·
ἄλλο ἕνα νεανικό graffiti
ἀναζητήσεως τοῦ Θεοῦ…
ὅπου ἀντί γιά  κλονάρι ἔγραψαν,
“Θυμήθηκα πώς εἶπες·
ἀναζητήστε Με”(Ψ 26, 8).
13-1-copy-101 00.44.35
-8-
Ὅταν ὁ Θεός παγώνη τά δακρυά σου
Ὅταν προσεύχεσαι
καί δακρύζεις
ἀπ’ τά δάκρυά σου ὁ Θεός
“συλλέγει τοῦ νεροῦ τίς στάλες,
ἀτμό τίς κάνει, ὀμίχλη ἤ
φτιάχνει τή βροχή”(Ἰώβ 36, 27)…!
Κάποιες ἀπ’ αὐτές,
ὅμως, τίς παγώνει…
τίς κάνει νιφάδες χιονιοῦ
μέ ὄμορφα γραμμικά
καλλιτεχνικά σχήματα
γιά νά στίς δώση
στίς δύσκολες στιγμές
τοῦ χειμῶνα τῆς ψυχῆς σου
μέσα σ’ ἕνα ὄμορφο κουτάκι
μέ κορδέλα τήν “ἀντανάκλασι”(ΣΣολ 7, 26)
τῆς ἀγάπης Του…!
-9-
Ἕνα ταξίδι ἀπό καρδιά σέ καρδιά
Στήν ἔρημο ἔξω
ἀπ’ τήν Πολι τοῦ Μεξικοῦ…
ἤ λίγο ἔξω ἀπ’ τήν πόλι
της ψυχῆς σου…
“ἡ ἄμμος ἡ καυτή
θά γίνη λίμνη”(Ἡσ 35, 7)…
σ’ ἕνα ταξίδι ἀγάπης…
ἀπ’ τήν καρδιά μας
στήν καρδιά τοῦ Χριστοῦ…
ἀπ’ τήν καρδιά τοῦ Χριστοῦ
στήν καρδιά μας…
Σ’ ἕνα ταξίδι
ἀπό καρδιά σέ καρδιά…!
send-177
-10-
Conserto
Κυρίες καί κύριοι, γειά σας…!
Παρακαλῶ ἡσυχία…!
Τά πουλιά ἀρχίζουν
τό δικό τους conserto
μέ maestro τό Θεό…!
Ἔτσι ἴσως κάποτε
νά εἶχες ξεκινήσει
μία σχολική σου ἔκθεσι…
ἤ ἁπλά αὐτή νά ἦταν μιά
παιδική σου σκέψι
καθώς περπατοῦσες στό δάσος…!
Τά χρόνια πέρασαν, μεγάλωσες…
τουλάχιστον μόνο σωματικά…
γιατί μέσα σου νιώθεις ἀκόμη παιδί,
σάν νά μήν πέρασε μιά μέρα…!
Ἀκόμη καί τά πουλιά
συνεχίζουν τό ἴδιο conserto
μέ maestro πάντα τό Θεό…
καί σένα ἀκόμη θεατή
στό χορτάρι ὀκλαδόν…!
-11-
Painters & strollers
Ὑπαίθριοι ζωγράφοι
μέ θεατές τά πουλιά στά κλαδιά
καί μερικούς strollers
μέ μονόχρωμες ὀμπρέλλες
οἱ ὁποῖες ὅλες μαζί
σχηματίζουν μιά
πολύχρωμη εἰκόνα
στό γκρί τοῦ οὐρανοῦ…
μέ τό ἄρωμα τῆς βροχῆς
στήν καρδιά τοῦ περαστικοῦ…
ἀναρωτιοῦνται ἄν
“μποροῦν τά βαθιά ποτάμια”(Ἱερ 18, 14)
νά πέσουν ὡς βροχή
βαθιά μέσ’ στήν καρδιά…
ἐκεῖ πού τά χρώματα
τοῦ οὐράνιου τόξου
ἀντικαθιστοῦνται μέ λέξεις
καί σχηματίζουν προσευχές…!
images-31
-12-
Far west…
Ὁ χειμώνας ἔφτασε
καί ἡ παγωνιά ἀγκαλιάζει
τά γυμνά κλαδιά
τῆς καρδιᾶς σου…
Μά στή σιωπή τῆς πόλεως φάντασμα
μέσ’ ἀπ’ τό θαμπό παράθυρο
διακρίνεις ὅτι Κάποιος
χτυπάει τήν
πόρτα τῆς ψυχῆς σου…
Ὁ Θεός μέσα στίς
ἄδειες πόλεις φαντάσματα,
“στίς σκοτεινές στοές
τῶν ὀρυχείων φέρνει φῶς
κι ἀναζητάει μέσα στῆς γῆς τά ἔγκατα
τό πέτρωμα”(Ἰώβ 28, 3)
τῆς καρδιᾶς μας…!
-13-
Maggiore…
Mέσα ἀπό τόνους minore
μέσα ἀπό τόνους maggiore
μέσα ἀπό “λάκκους
μέ πίσσα”(Γεν 14, 10)
μέσα “σέ δρόμους πού
δέν εἶχαν χαραχθῆ”(Ἱερ 18, 15)…
εἶδα νά ἀνασταίνωνται καρδιές…!
Πέρα ἀπ’ τούς τόνους minore
πέρα ἀπ’ τούς τόνους maggiore
πέρα ἀπ’ τό φράγμα τοῦ ἤχου
μέσ’ σέ κοιλάδες ἀγάπης..
μέσ’ στήν καρδιά μου…
ἔτη φωτός μακρυά
άλλά καί τόσο κοντά…
μέσα μου…
συνάντησα,
Ὦ, Θεέ μου,
τήν ἀγάπη Σου…!
0019b91ed91714248809411 00.44.39
-14-
Meeting…
Συνήθως τά ποιήματα
τελειώνουν μέ μιά εὐχή
ἀλλά ὑπάρχουν καί ποιήματα
πού ξεκινοῦν μ’ αὐτή…
“Ἄχ, ἄν ἦταν ἄνθρωπος ὁ Θεός,
ὅπως ἐγώ”(Ἰώβ 9, 32)…!
Ἡ εὐχή ἑνός δικαίου συναντήθηκε
μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ
καί κατέβασε τό Θεό στή γῆ
γιά νά ἀνεβάση ὅλους
τούς ἀνθρώπους στήν
Οὐράνια Βασιλεία Του!
-15-
Κέρδισε τήν καρδιά μου
Ἤθελα νά ἐρωτευθῶ
κι ἐρωτεύθηκα τό Χριστό…
Ξέρω ὅτι ἡ ἀγάπη μου γι’Αὐτόν
δέν εἶναι μεγάλη…
Ὅτι δέν εἶναι καθαρή…
Ὅτι εἶναι ἀναμιγμένη μέ
τίς ἁμαρτίες μου καί μέ τά
ἁμαρτωλά πάθη μου…
Ὅτι ἀκόμη ἔχω στά χείλη μου
τήν πικρή γεῦσι ἀπ’ τό
δηλητήριο τῆς ἁμαρτίας…
Ἀλλά χαίρομαι γιατί αὐτή τή φορά
ἐρωτεύθηκα τό Χριστό…!
Αὐτή τή φορά καί μιά γιά πάντα
“μέ κέρδισε ὁ  Ἰησοῦς
Χριστός”(Φλπ 3, 12)…!
1011789_493079007467965_1537747708_n
-16-
Face to face
Μέ τήν προσευχή
ζωγραφίζεις τή συγκίνησι…
ζωγραφίζεις τή χαρά…
σέ πρόσωπα…
σέ ψυχές…
ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ
ἐνώνεται μέ τήν καρδιά μας…
Τό Προσωπό Του ἐνώνεται
μέ τό προσωπό μας
σέ μιά ἀγάπη
Face to face…
-17-
Μέσα σέ χρυσό πλαίσιο
Ἡ αἰώνια ἔγχορδη συμφωνία
ἀπ’ τό πεντάγραμμο τοῦ Θεοῦ
χαμηλόφωνα ραβδώνεται
στήν ὄμορφή πόλι…
στίς λέξεις τῶν προσευχῶν σου…
στήν παλλέτα τῶν χρωμάτων…
δίνοντάς σου τή
χαρά τοῦ Θεοῦ
σάν χαρούμενες μαριονέτες…
σάν καλλιτέχνες
σέ πεζόδρομο…
πού ζωγραφίζουν τούς
καταρράκτες τοῦ Νιαγάρα
πάντα μέ οὐράνιο τόξο…
“μέσα σέ χρυσό πλαίσιο”(Ἐξ 39,13)…!
images18
-18-
Ἡ κόρη τοῦ ματιοῦ Μου
Τά μεσημέρια πού ὅλα
ἠρεμοῦν καί ξεκινοῦν οἱ
ὧρες κοινῆς ἡσυχίας
οἱ σκέψεις σου
πλησιάζουν σ’ Ἐμένα…
καί οἱ κρυστάλλινες σταγόνες
ἀπ’ τήν “κόρη τοῦ ματιοῦ Μου”(Ζαχ 2, 12)
σχηματίζουν διαμάντα
στόν κανθό τῶν ματιῶν σου
καί μετατρέπουν τόν
ἀκάνθινο στέφανό Μου
σέ βασιλικό στέμμα
τῆς ψυχῆς σου…!
-19-
Στίς παλάμες τῶν χεριῶν Μου
Ὁ Θεός μέ τήν καθαρότατη
ἀγάπη Του ἔγινε
σάν παιδί πρίν Ἐνανθρωπήση…
καί ὅπως ἕνα παιδί
ζωγραφίζη αὐτό πού ἀγαπάει
στήν παλάμη τοῦ χεριοῦ του,
ἔτσι κι ὁ Θεός
μέ παιδική ἀγάπη μᾶς πιάνει
τόν καθένα
ξεχωριστᾶ καί μᾶς λέει·
“Νά, κοίτα, Ἐγώ μέσ’ στίς παλάμες
τῶν χεριῶν Μου
σέ ζωγράφισα”(Ἡσ 49, 16)…!
images-19
-20-
Ἡλιακτίδες πού παίζουν τρέχοντας
Καθώς περπατοῦσες
στό ἤρεμο κοιμητήριο
μέ τίς ἡλιακτίδες τοῦ ἥλιου
νά τρέχουν σάν
μικρά παιδιά παντοῦ
καί νά θυμίζουν τήν Ἀνάστασι
διάβασες κάπου
μέ δάκρυα στά μάτια…
Ἡ ψυχούλα του “ζῆ μαζί μέ τό Θεό,
γιατί ὁ Κυρίαρχος τῶν πάντων
τήν ἀγάπησε”(ΣΣολ 8,3).
-21-
Στήν κάνη τῆς ἀγάπης
Κοίτα τί κάνει…
βάζει στήν κάνη τήν ἀγάπη
καί πατάει τήν σκανδάλη…
ὄχι γιά νά τή σκοτώση,
ἀλλά γιά νά τή
στήλη πιό μακρυά…!
lovelylovelove
-22-
Nemesis
Ὅταν θυμώνης
αἰσθάνεσαι ὅτι κάνεις
baging jumping xωρίς σχοινί…
μακρυά ἀπό ἀνθρώπους…
πυροβολεῖς τά πουλιά
πάνω στά κλαδιά
σπάζοντάς τα…
καί τά πουλιά φεῦγουν
τραγουδώντας
στό ἑπόμενο κλαδί
τό ὁποῖο ἔγινε σφεντόνα…
ἤ boomerang…
δέν θυμᾶμαι…
γιά νά κτυπήση ἐσένα
ἤ τά πουλιά
στά ἑπόμενα κλαδιά…
“Ψάχνω γιά ἀνθρώπους
μά δέν βρίσκω οὔτε ἕνα·
καί γιά πουλιά,
μά ὅλα ἔχουν φύγει”(Ἱερ 4, 25).
-23-
No button…
Εἶπα νά γράψω ἕνα ποίημα…
ἕνα ποίημα πού θά τό ἀφιερώσω
σέ ὅλους τούς
συνανθρώπους μου
μικρούς καί μεγάλους,
χωρίς εἰσαγωγικά…
κάθε ἡλικίας…
γιά ὅλες τίς στιγμές τους,
εὔκολες καί δύσκολες…
γιά τίς δύσκολες
στιγμές
πού πάτησαν forward…
πού στό δικό τους cd player
δέν ὑπάρχει backward…!
Ὑπῆρχε…  ἀλλά
ξεκόλλησαν τό κουμπί…!
images-71
-24-
Grand Canyon
When you are in
the desert and
the closest railway station
is so far away …
When night falls
and darkness of your heart
with every grand guignol
grope you…
When you feel caged
in a deep cave
with steep ravine
into the depths of your heart,
into the depths of the earth …
Then God loving
with rope hanging in the void
And every grand guignol
converts in a
beautiful Grand Canyon …!
-25-
Hippies

When hippies meet Orthodoxy,
Heaven blossoms…

El Cielo se llena de flores …

When hippies meet Orthodoxy,
Heaven gets full of flowers…

Flores de Cielo …

Ὅταν οἱ hippies συναντοῦν τήν Ὀρθοδοξία,
ὁ Παράδεισος ἀνθίζει…

El Cielo se llena de flores …

Ὅταν οἱ hippies συναντοῦν τήν Ὀρθοδοξία,
ὁ Παράδεισος γεμίζει ἀπό λουλούδια…

Flores de Cielo…

Από την Ποιητική μου Συλλογή
“Ζωγραφίζοντας Φύλλα…”
Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...